Kiedy myślimy o osobach z niepełnosprawnością intelektualną, najczęściej wyobrażamy sobie dzieci. W mediach, kampaniach społecznych czy akcjach charytatywnych to właśnie najmłodsi są najczęściej bohaterami opowieści. Tymczasem dzieci dorastają. Kończą szkołę, stają się dorosłymi ludźmi i właśnie wtedy wiele rodzin staje przed pytaniami, na które wciąż brakuje dobrych odpowiedzi.

Co dzieje się po zakończeniu szkoły?

Dla większości młodych ludzi wejście w dorosłość oznacza studia, pracę, pierwsze mieszkanie czy budowanie własnej niezależności. Osoby z niepełnosprawnością intelektualną również mają marzenia, zainteresowania i potrzebę bycia częścią społeczeństwa. Chcą rozwijać swoje pasje, spotykać się z przyjaciółmi, czuć się potrzebne i mieć wpływ na własne życie.

Niestety, po zakończeniu edukacji wiele z nich traci dostęp do codziennych aktywności i kontaktów społecznych. Możliwości dalszego rozwoju są ograniczone, a rodziny często pozostają same z odpowiedzialnością za organizację każdego dnia.

Dorosłość to nie koniec marzeń

Niepełnosprawność intelektualna nie odbiera człowiekowi prawa do marzeń. Osoby z niepełnosprawnością chcą kochać, przyjaźnić się, rozwijać swoje talenty, pracować na miarę swoich możliwości i czuć, że ich życie ma znaczenie.

To, czego potrzebują, to odpowiedniego wsparcia oraz przestrzeni, która pozwoli im rozwijać samodzielność zamiast ją ograniczać. Czasem wystarczy niewielka pomoc, aby mogły zrobić kolejny krok ku większej niezależności.

Największy lęk rodziców

Jest jedno pytanie, które powraca w rozmowach z rodzicami dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną wyjątkowo często:

„Co będzie z moim dzieckiem, kiedy mnie zabraknie?”

To pytanie nie wynika z braku wiary w możliwości swoich dzieci. Wręcz przeciwnie – rodzice chcą mieć pewność, że ich syn lub córka będą mogli żyć bezpiecznie, godnie i wśród ludzi, którzy zapewnią im wsparcie oraz życzliwość.

Dziś jednak takich miejsc w Polsce wciąż jest zbyt mało.

Dlaczego o tym mówimy?

Fundacja Dom z Widokiem powstała właśnie dlatego, że wierzymy, iż dorosłość osób z niepełnosprawnością intelektualną nie może oznaczać samotności, wykluczenia ani życia w ciągłej niepewności.

Naszym marzeniem jest stworzenie miejsca, w którym dorosłe osoby z niepełnosprawnością intelektualną będą mogły żyć bezpiecznie, rozwijać swoje pasje, budować relacje i doświadczać codzienności na własnych zasadach – z odpowiednim wsparciem, ale przede wszystkim z szacunkiem dla swojej godności.

Równość zaczyna się od widzialności

Zmiana zaczyna się od rozmowy. Od zauważenia, że osoby z niepełnosprawnością intelektualną nie przestają istnieć w dniu ukończenia szkoły. Są częścią naszego społeczeństwa. Są naszymi sąsiadami, przyjaciółmi, rodzeństwem i dziećmi.

W Fundacji Dom z Widokiem chcemy pokazywać ich życie, marzenia, pasje i potencjał. Bo wierzymy, że równość zaczyna się od widzialności, a prawdziwie otwarte społeczeństwo to takie, w którym każdy ma swoje miejsce – niezależnie od poziomu sprawności.

Dziękujemy, że jesteś z nami i wspierasz tworzenie świata, w którym dorosłość oznacza godność, bezpieczeństwo i możliwość dobrego życia dla każdego.